taong mil nueve y sientos noventa y sais

kahoy na balangkas, unti unting tinitistis

pag buo ng istraktura, naplano ng mabilis

pagtatayo ng isang bayan, bawat isa ay nais

isang grupo ng mangangalakal ang siyang may dala

grupo ng mga banyagang hatid ay tuwa't saya

isang bagong bayan, isusulong nila

sa ating pakikipagkaisa, tulong tulong nagsimula

at hindi nag lumaon, isang bayan ang naitatag

sa tulong ng banyaga at tayong masisipag

naghagilap ng mamamayan upang bayan ay umunlad

isang bayan ng pag-asa sa puso nati'y natupad

isang banyaga ang lahi, sa bayan ay namuno

sa kagustuhan na din ng bansang s'yang nagplano

masipag at matalino, mapagkumbaba syang tao

nagtagumpay ang bayan, dahil sa kanayang pagkamaginoo.

taon ay lumipas, ang bayan ay umunlad.

dumami ang mamamayan, dahil sa pamumunong walang katulad

dumami ang tumangkilik, produkto'y naging matatag

nagkakaisang bayan, mataas ang lipad

ngunit sa bawat tagumpay, may lungkot ding hatid

ang mapitagang pinuno, kapangyariha'y mapapatid

may dumating na panauhin, sa atin ay nagmamasid

pumalit sa ating pinuno, masakit sa ating dibdib

mula ng mag-umpisa ang bagong pamunuan

iba't ibang masamang ugali, unti unting naglabasan

ugaling ang dapat ay sa hayop lang nakalaan

mapapansin sa kapwa pinoy nating mamamayan

tumagal ng ilang taon sa pamunuang ipinalit

karapatan ng mamamayan tuluyan na ngang lumiit

ngunit ang mga hayop, malimit kung sumingit

pansariling interest, laging iginigiit.

sa paglipas ng panahon, may pag-asa ding dumating

anong sarap naman ng simoy ng hangin

nagalak ang buong bayan, luminaw na ang paningin

panalangin ng manggagawa, tuluyan na sanang dinggin

isang bagong pinuno, isang bagong pag-asa

sa bayan naming mahal, nawawalan na ng sigla

pag-asang magbabangon sa dangal ng bawat isa

dangal na tanging yaman ng bawat mangagawa

sa paglipas ng bawat araw, unti unting napapansin

parang walang nagbabago dito sa bayan natin

bagong pamunuan, sa mga matang nakatingin

lungkot at kawalang sigla, mamamasda'y iyon pa rin

walang ipinagkaiba, ang paraan ng pamumuno

sa pinalitang pamunuan, sa dating nakaupo

sa halip na pag-asa, dala nitong bagong lolo

lalo lamang nagdusa, karapatan ay biglang naglaho

sa kabila ng lahat ng nangyayari sa bayan

ano't mayroon pa ring mapagsamantalang nilalang

ito'y ang mga hayop, mga ugaling gahaman

walang nasa sa isip, kundi pansariling interest lamang

ang bayan natin ngayo'y maihahalintulad sa isang gubat

'pagkat iba't ibang hayop, sa kapaligiran ay nagkalat

suso, linta, tuta, butiki, hunyango, bayawak,

pinaka marami ang palaka, na walang alam kundi pagkokak

ugali ng mga hayop sa aking kwento'y nabanggit

ang siyang taglay ng mga taong sa atin ay gumigipit

mga kapwa natin mangagawa, sa lolo ay sobrang dikit

di natin sukat akalain, sa ating puso'y anong sakit

papano na ang ating bayan,itinatag natin at minahal

kung ang mga namumuno'y, puro lamang daldal

sa pansariling interest lamang, tayo ang isinusugal

naka taya'y ang buhay natin, karapatan at ating dangal

hangang sa mga panahong ito, ganito ang ating bayan

tayong mga mangagawa gumawawa na lang ng paraan

upang makaahon tayo, sa paglubog sa kahirapan

masikip sa ating dibdib, sarili na lamang ang natutulungan

sa aking pag-iisip lagi na lang may tanong

tungkol sa bayang mahal, saan na nga ba hahantong

sa bawat isang lumilisan, wala na silang maipabaon

sa langit na lamang titigin, sa KANYA'y humhingi ng tulong

bago magtapos ang kwento mo, oh bayan ko

ang pangyayaring ito'y masakit para sa'yo

bayang umuunlad, pinabagsak ng mga palalo

katatagan mo aking bayan, manatili sana sa puso mo

sa aking pag-tatapos inyo sanang isipin

inyong ginagawa ang pamilya n'yo ang kumakain

inilalabas ko lamang lahat ng aking hinaing

tamaan man ang ilan, inyo na lamang tanggapin

hanggang dito na lamang, nasabi ko na ang lahat

sakit sa puso mo oh akign bayang nasasalat

nawa'y magpakatatag ka, labanan mo ang hirap

darating din ang panahon, babangon kang muli at uunlad

<<<<<<<<<<<<<<<WASAK>>>>>>>>>>>>>>>